Advocaat Chandra Algoe heeft kantonrechter Duncan Nanhoe gevraagd het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te verklaren in de strafzaak tegen gewezen voorzitter van de Stichting Alcoa Minerals Pensioenfonds, Ferdinand Welzijn, en twee medeverdachten rond de aankoop van honderden percelen te Altona. Volgens de raadsvrouw is sprake van ernstige juridische gebreken in de zaak, waaronder een dagvaarding van een “niet-bestaande rechtspersoon”.

Welzijn zou samen met twee andere bestuursleden in 2015 ongeveer 500 percelen te Altona hebben aangekocht, terwijl het hoofdbestuur later stelde dat de drie verdachten daarvoor geen toestemming zouden hebben gehad.

Volgens Algoe zijn de drie verdachten persoonlijk gedagvaard, terwijl zij in hun functie als bestuursleden zouden hebben gehandeld en daarom ook in die hoedanigheid gedagvaard hadden moeten worden.

Daarnaast wees de advocaat erop dat het Pensioenfonds in de dagvaarding zowel als stichting als als N.V. wordt aangeduid. “Een organisatie kan niet beide zijn. Dat betekent dat het O.M. een zaak behandelt van een niet-bestaande rechtspersoon”, stelde Algoe.

Volgens haar maakt het bestuurslid dat aangifte heeft gedaan bovendien geen deel uit van het dagelijks bestuur dat bevoegd is de stichting in en buiten rechte te vertegenwoordigen. Daarom zou deze persoon niet bevoegd zijn geweest om namens de stichting aangifte te doen. Ook zou de aangever persoonlijke problemen hebben met Welzijn. “Dit is een civiele kwestie die we in een strafzaak hebben gemanoeuvreerd”, zei Algoe.

Over de notulen, waarvan Welzijn wordt verdacht die te hebben vervalst, stelde Algoe dat juist de aangever wijzigingen zou hebben aangebracht zonder medeweten van de overige bestuursleden.

Die verklaring leidde tot rumoer in de rechtszaal. Enkele gepensioneerden die de zaak volgen reageerden luidruchtig en riepen onder meer: “Dat is een leugen!” De boze reacties hielden enige tijd aan, waarna de deurwaarder de aanwezigen tot orde moest roepen en waarschuwde dat zij anders uit de zaal verwijderd zouden worden.

Ook ging Algoe in op het verschil tussen het bedrag dat in de onderhandse koopakte was vermeld en het uiteindelijke verkoopbedrag. Volgens haar was in de akte een bedrag van zes miljoen euro opgenomen, terwijl de totale verkoopprijs 9,25 miljoen euro bedroeg.

De advocate stelde dat het in de praktijk vaker voorkomt dat bij transacties van onroerend goed een lagere waarde wordt opgegeven om minder notariskosten te betalen. “Het is onze nationale sport om de werkelijke waarde lager aan te geven om minder kosten bij de notaris te betalen. Wij doen het allemaal”, zegt Algoe.

Op 23 juni is het de beurt aan het OM om hierop in te gaan (repliek).