Door de sterk gestegen prijzen van offerdieren kunnen veel gelovigen dit jaar tijdens Ied-ul-Adha moeilijk een offer brengen. Daarom hebben het hoofdbestuur en de Raad voor Geloofszaken van de Surinaamse Islamitische Vereniging (SIV), na onderzoek, een publicatie uitgegeven met instructies over hoe SIV-leden op alternatieve manieren hun offers kunnen brengen.

Normaal werd het offeren altijd gezien als een jaarlijkse plicht, geeft voorzitter Riaz Ahmadali van de Raad voor Geloofszaken in gesprek met Starnieuws aan. Echter moeten gelovigen hier niet te zwaar aan tillen als een echte plicht, maar het zien als een sterk aanbevolen soennah voor degenen die het zich kunnen permitteren. Volgens de SIV gaat het bij het offeren niet alleen om het slachten van een dier.

In de publicatie legt de Raad voor Geloofszaken uit wat de diepere betekenis is. “Niet hun vlees, noch hun bloed bereikt Allah, maar door Hem wordt aanvaard dat jullie aan je plicht voldoen,” citeert de raad uit Koranvers 22:37. Ahmadali: “Dat houdt in dat niet het werkelijke offeren van dieren het belangrijkst is, maar dat we dit als symbool zien om onze minder goede verlangens — ego, jaloezie, corruptie, elkaar misgunnen, noem maar op — op te kunnen offeren, oftewel achterwege te laten.”

Door de economische situatie zijn de kosten voor een offerdier flink gestegen. Dit jaar ligt de prijs rond de SRD 20.000, bijna twee keer zoveel als vorig jaar. Voor veel gezinnen is dat niet haalbaar. Wie moeite heeft om de offerkosten te dragen, kan kiezen voor alternatieven, zoals eens in de zoveel jaar een offer brengen in plaats van elk jaar. Ook kan een offer worden gedeeld met meerdere gezinnen die een economische eenheid vormen, bijvoorbeeld ouders, kinderen en inwonende grootouders. Daarnaast bestaat de mogelijkheid om via internationale organisaties te offeren, waar de prijzen veel lager zijn dan in Suriname. Als voorbeelden worden India, Nigeria en Gaza genoemd. “Een klein deel van de SIV-leden heeft hiervan gebruikgemaakt”, vertelt Ahmadali.

De organisatie geeft ook aan dat hulpverlening in noodsituaties voorrang kan hebben boven het offeren. Bij een beperkt budget kan men er in plaats van te offeren voor kiezen om andere noodzakelijke uitgaven te dekken, zoals medicamenten voor een behoeftig familielid. Vooral tijdens de Covid-periode werd door internationale islamgeleerden sterk aanbevolen om het beschikbare budget liever te besteden aan hulpbehoevenden die door de situatie zonder inkomen kwamen te zitten.

De folder van de SIV geeft daarmee een nieuwe invulling aan de praktische kant van het offeren. Degenen die vanwege de hoge prijzen niet kunnen deelnemen, krijgen op deze manier alternatieven aangeboden om toch invulling te geven aan het Offerfeest.

Ook de historische betekenis van Qurbani, het offeren, wordt in de folder belicht. Dit verwijst naar een droom van de profeet Abraham, waarin hij zijn zoon Ismael moest offeren. Die droom kreeg hij in een periode waarin mensenoffers — het offeren van het eerstgeboren kind — normaal waren. Toen hij het offer wilde brengen, kreeg hij een openbaring van Allah dat hij dit niet meer hoefde te doen en kon volstaan met een dier. Zo werd het gebruik van mensenoffers afgeschaft.

De les hieruit is volgens de SIV dat mensen bereid moeten zijn offers te brengen om de samenleving verder te helpen. “We moeten afstand kunnen doen van een deel van onze rijkdom, onze kostbare tijd, onze middelen, et cetera, om zodoende armen en behoeftigen bij te staan.”

Tot dusver heeft de SIV-hoofdmoskee aan de Keizerstraat slechts aanmeldingen binnen voor het offeren van twee aandeelstieren. “Een stier wordt gedeeld in zeven aandelen. Dat wil zeggen dat 14 mensen zich hebben opgegeven”, geeft SIV-bestuurslid Raoul Bechoe aan. Buiten Paramaribo ligt het aantal offerdieren hoger.

De prijzen voor stieren liggen tussen de 140.000 en 160.000 Surinaamse dollar. De organisatie heeft gemerkt dat rond de hoogtijdagen als Ied-ul-Adha de verkoopprijzen omhoogschieten. “Wij weten dat Qurbani in mei is, maar we kunnen onmogelijk vanaf januari voorbereiden. Dus de tussenhandelaren kopen de dieren vooraf goedkoop op om die nu voor hogere prijzen aan te bieden.”

Van het offervlees wordt een derde deel aan armen geschonken. Het aantal behoeftigen dat zich aanmeldt neemt jaarlijks toe, zegt Bechoe. Vorig jaar stonden er zelfs Cubanen in de rij aan de Keizerstraat. Ondanks de druk op het offeren deelt de SIV ook dit jaar vleespakketten uit. “Dit is mogelijk dankzij een gulle gever die een stier doneert voor twee SIV-afdelingen en de daklozen.”

De zorg over de hoge kosten is tijdens een recente ontmoeting met president Jennifer Simons ook aangekaart.

Documenten: