De lege stoel van Chan Santokhi
Tijdens de rouwzitting van De Nationale Assemblee vrijdag hebben fractieleiders van vrijwel alle politieke partijen gezamenlijk stilgestaan bij het overlijden van assembleelid en voormalig president Chan Santokhi. In hun toespraken klonk een eensgezinde boodschap van respect, erkenning en bezinning, waarbij politieke verschillen nadrukkelijk naar de achtergrond verdwenen. Opvallend was dat de ABOP-fractie niet aanwezig was tijdens de rouwzitting.

Namens de NDP-fractie benadrukte Rabin Parmessar de vergankelijkheid van het leven en het belang van reflectie. Hij schetste de loopbaan van Santokhi, van commissaris van politie tot president van de Republiek, en noemde zijn overlijden een verlies voor allen die hem hebben gekend.

Irshaad Fatehmohamed van de NPS sprak over een “man van de instituten” die een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op de Surinaamse rechtsstaat en politiek. Ondanks politieke verschillen was er volgens hem altijd sprake van wederzijds respect. Hij benadrukte dat Santokhi stond voor dialoog, discipline en toewijding aan het land.

Ook Bronto Somohardjo (PL) legde de nadruk op het overstijgen van politieke verschillen. Hij stelde dat momenten als deze duidelijk maken dat alle volksvertegenwoordigers, ongeacht hun standpunten, het land op hun eigen manier dienen. Hij riep op tot meer verbondenheid en menselijkheid.

Ronny Asabina (BEP) omschreef Santokhi als een veelzijdige en betekenisvolle Surinamer, die met zijn leiderschap en doorzettingsvermogen een blijvende invloed heeft gehad op de samenleving. Hij wees erop dat Santokhi ook moeilijke en impopulaire beslissingen niet uit de weg ging in dienst van het land.

Steven Reyme (A20) benadrukte dat leiderschap offers vraagt en niet altijd wordt begrepen. Hij riep op tot meer respect en verbondenheid, en stelde dat het leven van Santokhi in het teken stond van dienstbaarheid aan het volk.

Namens de VHP sprak fractieleider Asis Gajadien met zichtbaar gevoel over het verlies van een partijleider en staatsman. Hij gaf aan dat Santokhi niet alleen een collega was, maar ook een bron van inspiratie, discipline en toewijding. Zijn nalatenschap noemde hij “meer dan een herinnering, maar een opdracht” voor allen om het werk voort te zetten.

De bijdragen van de fractieleiders maakten duidelijk dat Santokhi, ondanks politieke verschillen, breed werd erkend als een leider die zich langdurig heeft ingezet voor Suriname. In de woorden van meerdere sprekers: op dagen als deze verdwijnen de politieke lijnen en blijft vooral het mens-zijn en respect voor elkaars inzet overeind.