Als we de huidige politieke koers binnen de Caricom in ogenschouw nemen, dan komen we tot de conclusie dat de huidige dominantie van de Verenigde Staten in de toekomst onverkort zal voortduren in de regio. Deze voorspelling is mede gebaseerd op de wantrouwige verstandhouding van de Caribische staten jegens elkaar. Sterker nog, de huichelachtige benadering van sommige Caricom-lidstaten richting Washington is duidelijk een verzwakking van het regionale gemeenschappelijke blok. Een regionaal blok van ongeveer 20 miljoen zielen zal het moeten hebben van hechte eenheid en onderling vertrouwen.

De rol van Trinidad & Tobago in de geconstateerde splijtzwam is significant. Bij de recente operatie van de Verenigde Staten rond de Venezolaanse president Nicolás Maduro en zijn echtgenote, begin januari van dit jaar, zagen we dat Port of Spain geen neutrale opstelling had ingenomen. Daarenboven weigert de premier van Trinidad, Kamla Persad-Bissessar, ondertussen haar medewerking te verlenen aan het benoemen van de secretaris-generaal van de Caricom. Het aangevoerde argument van het volgen van de juiste procedures is vergezocht. Al deze aspecten dragen niet bij aan het bevorderen van een hechte regionale samenwerking.

Trinidad, met een bevolking van 1,5 miljoen zielen en een strategische positie voor de energievoorziening en de regionale veiligheid, heeft een bepalende stem binnen Caricom. Door deze houding kunnen de Verenigde Staten dit land ten volle gebruiken om de koers in de regio te beïnvloeden.

Ons buurland Guyana heeft zich de afgelopen vijf jaar, dankzij de lucratieve olie- en gasactiviteiten in de offshore-industrie, ontwikkeld tot een strategische ontwikkelingspartner in de geopolitiek. Vanuit Noord-Amerika wordt alles in het werk gesteld om stevig houvast te hebben op Guyana. Ons westelijk buurland ontvangt ook veiligheidsondersteuning van Washington vanwege het grensdispuut met Venezuela. Hierbij gaat het om de energievoorziening en veiligheid, om de economische belangen van Amerika te garanderen.

Vooralsnog wordt Suriname niet als zodanig zichtbaar betrokken bij politiek-strategische acties van de Verenigde Staten, maar het land wordt vanuit het noorden nauwlettend in de gaten gehouden. Vanaf 2028, wanneer de olie- en gasactiviteiten fysiek en zichtbaar tot uiting zullen komen voor onze kust, zal de situatie veranderen. Suriname en Guyana moeten dan garant staan voor de energievoorziening ten behoeve van de gigantische industrie in Amerika. Mede op basis van het aanwezige tropische oerwoud en de rol als zuurstofleverancier, nemen beide kleine landen aan de noordkust van Zuid-Amerika een cruciale positie in binnen de toekomstige geopolitieke ontwikkeling.

In Guyana zal de ontwikkeling van de offshore-industrie waarschijnlijk eenvoudiger verlopen, omdat de operator ExxonMobil is, een Amerikaanse multinational. Het Amerikaanse belang zal daarbij nadrukkelijk verweven zijn in de uitvoering. In Suriname zal het enigszins gecompliceerder verlopen, omdat de operatie voor een significant deel in handen ligt van het Franse TotalEnergies. Uiteraard zal een en ander op topniveau worden afgehandeld.

Ettiré Patra