Op vrijdag 4 september vond de teraardebestelling plaats van prof. dr. Jan Mol, een wetenschapper verbonden aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname, die een bijzondere bijdrage heeft geleverd aan de visecologie. Naast het opleiden van wetenschappers en het schrijven van talloze publicaties, waaronder het boek The Freshwater Fishes of Suriname (2012), fungeerde Mol ook als klankbord voor collega's. Gesprekken op niveau waren welkom. Aangezien hij meer dan 40 jaar in Suriname heeft gewoond en gewerkt, beschouw ik hem, vooral vanwege zijn bijdrage, als een echte Srananman.

Een belangrijke boodschap van professor Mol wil ik herhalen. Bij ongecontroleerde goudwinning vormt, naast het lozen van kwik, de toenemende troebelheid van kreek- en rivierwater door loskomende bodemdeeltjes een ernstig probleem. Dit brengt ingrijpende veranderingen in het ecosysteem met zich mee. Roofvissen zoals de anjoemara, die afhankelijk zijn van hun zicht, komen minder voor. Daarentegen neemt het aantal vissen zoals de logo logo, die vooral op hun tastzin vertrouwen, toe. Het gehele ecosysteem (planten, dieren, water, bodem en omgeving) verarmt.

Voortbordurend op deze boodschap moeten wij ons meer laten leiden door kennis. Als wij dat niet doen, zagen wij als gemeenschap de poten onder onze eigen stoel weg en ondermijnen wij onze eigen toekomst. Ongecontroleerde goudwinning veroorzaakt, onder meer door vervuiling met kwik en andere chemicaliën en door de vertroebeling van kreek- en rivierwater, een ernstige aantasting van ons natuurlijk kapitaal. Mensen die vaker in het binnenland vertoeven, zien de vertroebeling van het water toenemen. De vernietiging van de natuurlijke omgeving wordt steeds erger. Er kan een moment komen waarop wij ons als maatschappij hiervan bewust worden, maar waarop het te laat is.

Kennis van en waardering voor de natuur zie ik als een belangrijke boodschap van prof. Jan Mol. Moge zijn ziel in vrede rusten.

Dr. Rudi F. van Kanten