Column: Humphrey Schurman, een man van recht, humor en vrijheid

Vandaag schrijf ik met een zwaar hart. Soms komt er nieuws binnen dat niet alleen een mens raakt, maar de hele omgeving stil maakt. Het overlijden van advocaat Humphrey Schurman heeft het team van Starnieuws diep geschokt. Niet alleen omdat wij een president-commissaris verliezen van Network Star Suriname, het moederbedrijf van Starnieuws, maar vooral omdat wij afscheid moeten nemen van een bijzonder mens.

Advocaat Schurman behoorde tot die zeldzame mensen die gezag droegen zonder dat ooit op te leggen. Hij had geen behoefte aan vertoon en drang naar macht. Hij straalde rust uit, vertrouwen en waardigheid. Zijn kracht zat niet in volume, maar in inhoud. Niet in harde woorden, maar in overtuiging.

Voor velen was hij een gerespecteerd advocaat. Voor anderen een bestuurder. Voor ons was hij bovenal een beschermer van principes. Een man die begreep dat een samenleving slechts kan groeien wanneer de rechtsstaat overeind blijft en wanneer vrije meningsuiting niet wordt gesmoord, maar gekoesterd en verdedigd.

Als medeoprichter van Network Star Suriname mengde hij zich nooit in redactionele keuzes. Hij begreep de waarde van onafhankelijke journalistiek. Hij wist dat nieuws geloofwaardig blijft wanneer redacties vrij kunnen werken, zonder druk van derden. In een tijd waarin velen media zien als verlengstuk van macht, koos Humphrey Schurman voor afstand, vertrouwen en respect. Hij las Starnieuws zoals iedere andere burger: wanneer het gepubliceerd was. Geen voorkennis, geen inmenging, geen telefoontjes om koppen aan te passen of artikelen tegen te houden. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Het getuigt van klasse.

Wat hij wél deed, was aanmoedigen. Hij hield van vernieuwing, van ideeën, van vooruitgang. Hij geloofde dat Suriname beter kon en beter moest. Hij wilde een land waarin recht niet selectief wordt toegepast, waarin instituties sterk zijn en waarin burgers zich veilig voelen om hun mening te uiten.

Hij hield ook van de columns. Vooral van die stukken waarin zonder angst en verpakking de waarheid werd gezegd zoals zij is. Hij kon daar zichtbaar van genieten. Niet omdat hij van conflict hield, maar omdat hij eerlijkheid waardeerde. Hij wist dat soms harde woorden nodig zijn om zachte leugens te doorbreken.

Humphrey Schurman was tegelijk een man van nuance. Wanneer spanningen opliepen en kampen tegenover elkaar stonden, zocht hij geen winnaar en verliezer. Hij zocht oplossingen. Hij keek naar belangen van beide zijden en wist dat duurzame vrede meestal begint bij een compromis. Niet uit zwakte, maar uit wijsheid. Dat typeert hem misschien nog het meest: standvastig in waarden, soepel in omgang. Principieel zonder star te zijn. Vastberaden zonder hard te worden.

Vandaag vervullen wij de droeve plicht om over hem te schrijven. En ik hoor hem bijna zeggen, met die bekende glimlach en milde humor: “Jullie prijzen mij te veel.” Dat zou typisch Humphrey zijn geweest. Het compliment wegwuiven, de aandacht verleggen, liever praten over het werk dan over zichzelf. Maar sommige mensen verdienen het dat er even wordt stilgestaan bij wie zij waren. Niet omdat zij perfect waren, maar omdat zij betekenis hadden. Omdat zij sporen achterlaten die niet verdwijnen wanneer zij heengaan.

Zijn stem zal zwijgen. Zijn nuchtere analyses zullen gemist worden. Maar zijn voorbeeld blijft. In elke keuze voor onafhankelijkheid. In elke verdediging van recht. In elke poging om bruggen te bouwen waar anderen muren optrekken.