De huidige focus van de overheid en het bedrijfsleven is momenteel volledig gericht op 2028, wanneer de offshore-olieproductie op grote schaal tot ontwikkeling zal worden gebracht. Op zich is het prima dat de voorbereidingen daartoe op diverse terreinen worden getroffen. Als land hebben we ook geen andere keuze dan te doen wat nodig is. De voorzienigheid heeft ons gezegend met enorme bodemschatten onder onze zeebodem, dus moeten we die kansen benutten om deze ten goede te laten komen aan ons volk. De huidige, maar meer nog de komende generaties zullen daar zeker profijt van hebben.

Wat we echter niet uit het oog moeten verliezen, is dat we te allen tijde niet op slechts één paard moeten wedden. Naast de natuurlijke hulpbronnen in onze bodem zijn er nog tal van andere mogelijkheden. We praten dan over landbouw, toerisme, visserij, enzovoort.

Als we ook naar de rest van de wereld kijken, zien we de ontwikkelingen in diverse landen op verschillende continenten. Te beginnen in onze eigen Caraïbische regio zien we dat landen, vanwege hun kleinschalige bevolking en economische omvang, begrijpen dat zij de krachten moeten bundelen om schaalvergroting te realiseren en zo een concurrerende economie op te bouwen.

We zien ook een vergelijkbare ontwikkeling op het Zuid-, Midden- en Noord-Amerikaanse continent. Er zijn tal van samenwerkingsverbanden tussen deze landen. De Organisatie van Amerikaanse Staten en de NAFTA zijn daarvan bekende voorbeelden. Door de jaren heen zijn landen en grote invloedrijke internationale organisaties gaan beseffen dat het veel voordeliger is elkaar niet te beconcurreren, maar juist samen te werken.

Als we de oceaan oversteken naar Europa en Azië, merken we dat ook daar met een hoge mate van professionaliteit wordt gewerkt om de voorsprong in ontwikkeling ten opzichte van andere regio's te behouden en zelfs verder uit te bouwen. We zien dit onder meer terug in de strategische samenwerking binnen de Europese Unie en de NAVO. In Azië vervult China een leidende rol. Samen met Rusland worden de belangen van die regio nauwlettend bewaakt. De Amerikaanse invloed in die regio moet daarbij zo beperkt mogelijk blijven.

Ook Afrika heeft de afgelopen decennia een indrukwekkende ontwikkeling doorgemaakt. Deze vooruitgang is onder andere terug te voeren op de intensievere samenwerking tussen de verschillende staten op dat continent.

Al deze ontwikkelingen op de verschillende continenten moeten voor onze minister van Buitenlandse Zaken een duidelijk signaal zijn dat de vele diplomatieke missies van Suriname in het buitenland zich moeten inspannen om meer voordelen voor het land binnen te halen. Alle diplomatieke posten zouden een strategisch plan moeten ontwikkelen voor de samenwerkingsmogelijkheden met de landen waar zij zijn gestationeerd. Na de uitvoering daarvan moet het beleid binnen een afgebakende termijn regelmatig worden geëvalueerd en gemonitord. We moeten dus ook beschikken over een bewakingsmechanisme om het gevoerde beleid zakelijk te toetsen op de mate waarin de doelstellingen worden gerealiseerd.

We moeten ons er echter ook van bewust zijn dat niets in de wereld gratis is. Daarom moeten wij onze nationale belangen duidelijk identificeren en definiëren. Op basis daarvan kunnen wij ons nationaal ontwikkelingspotentieel optimaal benutten. Suriname behoort qua bevolkingsomvang en economische schaal misschien niet tot de grootste landen ter wereld, maar beschikt momenteel wel over uitstekende kaarten om regionaal en internationaal een strategische positie in te nemen.

Twee zaken zijn daarbij cruciaal: ons vrijwel ongerepte tropische oerwoud, dat een belangrijke bijdrage levert aan de zuurstofvoorziening van de aarde, en onze bewezen aardolievoorraden voor de kust. Met deze aardolie kunnen wij in belangrijke mate voorzien in de energiebehoefte van de zware industrie in de Verenigde Staten en andere delen van de wereld.

Met deze twee strategische troeven kunnen wij wereldwijd de diplomatieke lobby aangaan die moet bijdragen aan de ontwikkelingsfinanciering van ons land.

Ettiré Patra