Aan het begin van 2025 hadden velen goede voornemens. Doelen die ze graag wilden bereiken, waarbij zowel materiële als immateriële zaken een rol speelden.

Verwaarloosde vriendschappen en relaties nieuw leven inblazen, betere contacten met de buren opbouwen, eindelijk dat boek lezen dat al zo lang op het nachtkastje ligt, een welverdiende vakantie plannen, of simpelweg de knoop doorhakken en doen wat je écht wilt.

Terugkijkend op 2025 hebben velen mooie momenten gekend, maar ook verdrietige, toen we afscheid moesten nemen van dierbaren. Als land hebben we het afgelopen jaar vele bekende gezichten uit onze samenleving verloren. Anderen namen afscheid van hun moeder, vader, broer, vriend, zoon, dochter of partner.

We zijn niet gespaard gebleven van ongekende drama’s, waarbij vooral kinderen het zwaarst getroffen werden. Het leven verloopt zelden volgens plan, dat weet iedereen uit eigen ervaring.

Maar er waren ook lichtpuntjes. Studenten die afstudeerden, koppels die in het huwelijk traden, de geboorte van een kind, verjaardagen en jubilea: allemaal waardevolle herinneringen.

Nieuwe vriendschappen werden gesloten, en nieuwe banden gesmeed, zakelijk en emotioneel. Momenten die we soms misschien te weinig waarderen in de drukte van het dagelijks leven.

Ondanks onze uiteenlopende locaties kijken we in verschillende landen naar dezelfde zon en maan, al op verschillende tijdstippen. Wat we ook denken, we delen onze gedachten op manieren die we zelf vaak niet volledig begrijpen.

Als land beleefden we hoogtepunten: verkiezingen, het 50-jarig jubileum van Srefidensi, en het bezoek van het Nederlands koninklijk paar.

Maar ook aan het begin van 2026 staan we voor enorme uitdagingen. De Amerikaanse aanval in Venezuela schudde niet alleen Latijns-Amerika en het Caribisch gebied op, maar bracht de wereld in beroering.

Economische belangen drijven niet alleen individuen, maar ook landen. Expansiedrang ontstaat uit deze belangen. Overal ter wereld zien we spanningen ontstaan omdat wie niet meedoet, onder druk wordt gezet. Internationale regels worden met voeten getreden, terwijl de wereld zoekt naar een rechtvaardig antwoord.

Wat wel duidelijk is, is dat verbondenheid, saamhorigheid en eensgezindheid – tussen landen, binnen organisaties en gemeenschappen – onze kracht vormen tegen deze agressie.

Daarnaast moeten we ons ook bewust zijn van onze eigen rol en verantwoordelijkheid. De uitdagingen waar we voor staan vragen niet alleen om politieke of diplomatieke oplossingen, maar ook om het versterken van onze sociale cohesie. Juist in tijden van onzekerheid en verdeeldheid is het van belang dat we elkaar vasthouden, luisteren en samenwerken.

Wat nemen we mee uit het afgelopen jaar? Hoe kijken we vooruit naar 2026? Hoe zien wij elkaar als bevolking en hoe kijken we samen naar ons land? Wat zijn onze verwachtingen, en vooral: wat doen we samen om het samen beter te maken?

Laten we het nieuwe jaar aangrijpen als een kans om niet alleen onze persoonlijke doelen na te jagen, maar ook onze collectieve toekomst te versterken. Want uiteindelijk zijn het de mensen, verbonden in respect en solidariteit, die het verschil maken.

Indra Toelsie